////////

مولای من! تو را امام غریب مینامند،
میدانم بد میزبانی بودند و در مهماننوازی وفا نکردند.

مولای من! بعد از گذشت روزگار، حال تو میزبان ما هستی؛
تو میزبان گریهها و نیازها؛ غمها و دلتنگیهای ما هستی.

دلم شکسته، دلم را نمی خری آقا؟
مرا به صحن بهشتت نمی بری آقا؟
اگر چه غرق گناهم ولی خبر دارم؛
تو آبروی کسی را نمی بری آقا …

“السلام علیک یا علی ابن موسی الرضا”